Ηλιοτρόπια. ΤΑ ΗΛΙΟΤΡΟΠΙΑ ΤΩΝ ΕΒΡΑΙΩΝ Κάθε φορά που τρίζει η σκάλα μας / «λες νάναι αυτοί επιτέλους;» σκέφτομαι / κι’ ύστερα φεύγω και με τις ώρες / κατακίτρινα ζωγραφίζω ηλιοτρόπια. / *** Όμως αύριο, ως που να ξεχαστώ / στην αίθουσα αναμονής, το τραίνο / απ’ την Κρακοβία θα περιμένω. / *** κι’ αργά τη νύχτα, όταν ίσως κατεβούν / ωχροί, σφίγγοντας τα δόντια, / «αργήσατε τόσο να μου γράψετε» / Θα κάνω δήθεν αδιάφορα /

Εξαντλημένο