[ΑΠΟΔΗΜΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ]: Φάκελος περιέχων: α) 43 επιστολές του Σταμάτη Γιαννάκη, που μετανάστευσε στην Αμερική το 1907 σε ηλικία 17 ετών, προς τον πατέρα και τα μικρότερα αδέλφια του, Ιωάννη και Ελένη, στο χωριό Λαύκο Βόλου (1907 – 1930) Οι πρώτες επιστολές 1907-1908 είναι πολύ εκφραστικές της θλίψης του, τόσο για τον πρόσφατο -(αρχές 1908;)- θάνατο της μητέρας του, όσο και για τις δυσκολίες και εξαντλητικές συνθήκες εργασίας που αντιμετωπίζει Αρχικώς εργάζεται ως σερβιτόρος ξενοδοχείου στην πόλη Greenville, 14-15 ώρες την ημέρα, με νυκτερινό ωράριο και μισθό 15 $ Αργότερα προσλαμβάνεται σε “αριστοκρατικό” ξενοδοχείο, με μισθό 25 $ και 12ωρη εργασία Είναι εμφανής η επίμονη προσπάθειά του να “πετύχει”, να δημιουργήσει δική του επιχείρηση και να προσφέρει ουσιαστική οικονομική βοήθεια στην οικογένειά του, αλλά εξίσου εμφανής και η αδυναμία του να το κατορθώσει -αδυναμία την οποία πάντοτε αποδέχεται ως “αποτυχία του”, αλλά και η οποία ουδέποτε τον καταβάλλει Πτωχεύει, εργάζεται ως παραγγελιοδόχος, εγκαθίσταται διαδοχικά σε διάφορες πόλεις του Τέξας, (Σαν Αντόνιο, Ελ Πάσο, Πέκος), συμμετέχει, πιθανώς σε περισσότερες από μία επιχειρήσεις εστιατορίου, αγοράζει στρέμματα γης με την προσδοκία ότι είναι πετρελαιοφόρα Στην επιστολογραφία του παρουσιάζονται χρονικά κενά, οπότε δεν γράφει γιατί ντρέπεται ν’αποκαλύψει τις αλλεπάλληλες “αποτυχίες του” Ωστόσο, υπεραμύνεται του “επιχειρηματικού” του πνεύματος απέναντι στις νουθεσίες του πατέρα του να βρει δουλειά με μισθό και παραμένει πάντα εξαιρετικά ονειροπόλος (Περιγράφει λεπτομερώς το σπίτι που θα κτίσει η οικογένεια στο χωριό με τα χρήματα που θα τους στείλει) Είναι ιδιαίτερα στοργικός απέναντι στα αδέλφια του: Παρακινεί την Ελένη να του γράφει και να καλλιεργήσει τα “ολίγα γράμματα που γνωρίζει”, επιλέγοντας βιβλία προς ανάγνωση από την πατρική βιβλιοθήκη Συμβουλεύει τον Ιωάννη, στην αρχή της ζωής του να διαλέξει επάγγελμα που να το αγαπά Στα γράμματά του διακρίνεται το ενδιαφέρον για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα κατά την περίοδο 1916 – 1920, από σχόλια του τύπου “η εν Αμερική κοινή γνώμη των ομογενών είναι ότι κάθε εχθρός του Βενιζέλου είναι και εχθρός της πατρίδος”, “δυσάρεστος πολύ ο θάνατος του Βασ Αλεξάνδρου” κ ά Παρά την επεισοδιακή του επαγγελματική πορεία, στέλνει σταθερά μικρά χρηματικά ποσά στον πατέρα και στην Ελένη Σε μια από τις τελευταίες επιστολές του (1924), μετά από μακρά σιωπή, ανακοινώνει ότι είχε παντρευτεί προ 5,5 ετών με Αμερικανίδα (6 από τις επιστολές είναι ελλιπείς) β) 15 επιστολές και έγγραφα που αφορούν τον άλλο αδελφό (Ιωάννη Γιαννάκη), κυρίως των ετών 1923, 1925, 1926, 1931 Οι επιστολές του -(από την Αθήνα όπου υπηρετεί, αργότερα από την Αntibes και το Βordeaux)- απευθύνονται στον πατέρα του και αναφέρονται στο θέμα του γάμου και της προικοδότησης της Ελένης, καθώς και στα δικά του σχέδια να μπαρκάρει ως λογιστής σε βαπόρια εξωτερικής γραμμής Και αυτός μετέβη δύο φορές στην Αμερική, τη δεύτερη εισήλθε παρανόμως και απελάθηκε γ) 11 επιστολές, εκ των οποίων οι 7 αποστέλλονται από διάφορους συγγενείς ή οικογενειακούς φίλους εγκατεστημένους στην Αμερική, προς τον πατέρα Ευστάθιο Γιαννάκη και κυρίως τον πληροφορούν για τις δραστηριότητες και τις νέες διαμονές του Σταμάτη στις περιόδους που ο τελευταίος δεν αλληλογραφεί Οι υπόλοιπες 4 αποστέλλονται από εξάδελφο της οικογένειας προς τον Ευστάθιο και την Ελένη Γιαννάκη